İlk başlarda ben de öyle sanmıştım
hayat, güzel kartlar dağıtmıştı elime
Gözünün gördüğü, kulağının işittiği, kavrayabildiğin her şey
senin
Evrenin tüm güzellikleri serildi önüne
gözlerini açmadın
ayakların ,istemsiz, adım atarken ileriye
aklın geriden takip etti hep
sahi
fazla mı güveniyordun kendine?
Güneş mi tam tepedeydi de
gözükmüyordu gölgeler
ya da
toyluğuna mı aldandın?
Büyük konuştuğun vakitler mi çoktu da
her “yapmam” dediğini
hep “layıkıyla” yaptın
Hayat, henüz izlemediğim bir film. Senaryosu değişken ve oyuncular bıçak üstünde. Film, filmi çevirenden bağımsız eski-yeni bir tiyatro. Perdelere ayrılmış sırasıyla devredilen bölümler. Roller belirsiz, suflör kayıp. Seyirci mi? Filmin ta kendisi. İtildin sahneye ve koşturuyorsun peşi sıra. Ne yapacağından habersiz dönüp dolaşıyorsun adeta.
Mayıs 2024 – Antalya
