“Sakın!” dedi sakince E., başladığın işi yarıda bırakmak gibi bir hata yapayım deme.
Anlamazsın lakin birikir bu hatalar dönüşürler arsız birer yumağa. Sonra çalış çözmeye, çaresizlik içinde. Tüketirsin enerjini, varamazsın farkına. Günler kovalar günleri, yıllar dizilir ardı sıra.
Bugün elinin altında olan, yarın ufukta görünür ufacık. Medet umarsın kardan, dağın tepesinde belirir.
“İşte budur kurtarıcım!
Gelip kanatlandırsın beni
Sıkıştığım vadiden kurtarsın“
Lakin, geç olduğunda mı anlarsın? Çığ’dır beliren gölgeler. Taşımaksa tepeye, olmamalı görevin senin.
İnsan diyorlar, kendisinin Sisifos’udur.
“Taşı taşıyabilirsen.”
O günkü vaazını böyle sonlandırdı E.
2024 – Antalya
